Hoofdstuk 1 - Beer, § 12

Hallo dagboek,

De zon priemde al een tijdje tussen de openingen van de gordijnen, maar ik kon me er niet toe aanzetten om op te staan. Vos leek minder last te hebben van een ochtendhumeur en was al vroeg de kamer uitgeslopen, stilletjes, zodat hij me niet wakker zou maken.

Breakfast in Bed

Plots kraakte de deur. Vos glipte naar binnen. Raaf trippelde hem achterna, gevolgd door Snow. Vos zette zijn tanden in de gordijnen, gaf er een ruk aan en liet de zon binnen. Ik was nog half verblind toen Snow een plateau op bed plaatste. Ontbijt op bed! Een pioenroos in een vaasje, honingthee,… Er waren zelfs verse aardbeien!

Brooch Bear

Ik nam een slokje van de honingthee. Herinneringen aan de voorbije winter borrelden op. Opeens merkte ik dat er een geschenkje tussen al dat lekkers lag. Vos kwispelde opgewonden met zijn staart terwijl ik het inpakpapier openscheurde. Tussen het papier lag een prachtige houten broche, met een mooie tekst – door Raaf – gegraveerd. Snow nam de broche en prikte hem door mijn nachtjapon. “Nu kan je Beer altijd dicht bij jou dragen”, fluisterde Snow zachtjes in mijn oor.

Bedankt Snow. Wat zou ik toch doen zonder jou… I can’t bear living without you!

Liefs,
Rose

Concept/Art/Story by Debbie Lavreys