Hoofdstuk 1 - Beer, § 10

Liefste dagboek,

Ik voel me stukken beter! De zon doet zijn best, en het kriebelt van kop tot teen.

Het bos krioelt van de vlinders, daarnet kwam er zelfs eentje op mijn hand zitten. Raaf moest er natuurlijk weer achteraan en jaagde het arme beestje weg. Hij zal ook nooit veranderen.

Met Rose gaat het minder goed. Beer is vertrokken naar het grote woud in het noorden, hier heel ver vandaan. De honingthee komt al een tijdje niet meer uit de kast…

Herinneringen aan Beer

Raaf bracht gisteren nog enkele speciale stenen mee die hij aan de beek had gevonden. Als de zon er op schijnt, zijn het net de ogen van Beer: smaragdgroen met bruin. Vos wou ook bijdragen. Hij sprintte het huis uit en kwam even later thuis met een mooie stronk hazelaarhout, donkerbruin als de vacht van Beer.

Herinneringen aan Beer

Ik gaf Rose een boeketje wilde bloemen: duizendblad, klaprozen en vergeet-me-nietjes, zodat ze nooit zal vergeten hoe graag we haar zien!

Hopelijk beurt het haar wat op…

Liefs,
Snow

Concept/Art/Story by Debbie Lavreys